Democratie werd in de USA na de eenwording van een aantal staten gevormd.

Eigenlijk is het in de jaren nooit veranderd. De wereld was helder ingedeeld. De adel en rijken van het land, vormden groepen om zich heen en zo werd ieder in een vakje gezet.

In mijn jeugd in de vijftiger jaren van de vorige eeuw en daarna was het ook nog zo. De RoomsKatholieken stemden op de KVP (Katholiele Volkspartij), de Gereformeerden op de ARP (Anti revolutionaire Partij en de Hervormden op de CHU (Christelijke Historische Unie). Alle arbeiders wisten dat en hielden zich eraan. De Liberalen vormde al heel lang een eigen groepering, daar kwam de VVD uit voort, de niet kerkelijke vormde de SDAP (sociaal- democratische arbeiders partij), later de P.v.d.A. en daarnaast was er nog de CPN (communistische partij Nederland).

Geen problemen. De leiders regelden alles en de rest volgde. Simpel.

De economie zorgde voor een noodzakelijk samenwerking tussen bedrijven en later tussen de landen. Steeds meer samenwerking, maar de mentale verschillende volksaarden konden dat niet volgen en langzaam groeide het besef bij ‘de gewone mens’ dat ze zelf moesten denken en hun zegje doen. Groepen mensen die duidelijke afwijkende meningen hadden. De ontkerkelijking zorgde ook voor veel onrust en zo groeiden de verschillen. Die zijn er altijd geweest, maar werden nu duidelijk en leidden tot strubbelingen.

De democratie van vijf partijen veranderde in een partijstelsel zoals we nu hebben met 28 partijen, elke vechtend voor eigen straatje. Op zich prima, maar dat maakt het besturen van landen erg ingewikkeld.

Dan groeien de problemen wanneer extreme groepen hun mening willen opleggen aan anderen. De tijd van de volksverhuizingen, vluchtelingen, oorlogen en zinloze vernielingen. De wereld slaat op drift.

Logisch gevolg is, dat ontevreden mensen zeggen. ‘Eigen volk eerst”, maar vergeten dat het Nederlandse volk eeuwenlang is overspoeld door vluchtelingen. Fransen, Duitsers, Hugenoten, Vlamingen Portugezen, Spanjaarden, Surinamers, Molukkers en ga zo maar door. Nu zijn er veel

islamieten die hulp vragen en dan ineens is geduld bij Nederlanders, grotendeels afstammelingen van vluchtelingen, op. Mijn betovergroot- ouders kwamen als economische vluchtelingen uit Duitsland rond 1835.

Populisten hebben een kleine denkwereld, Nederland voor de Nederlanders, Wie zijn dat? Nederland smeltkroes van volkeren.

In andere landen extreme groepen en moderne dictators. Kijk naar Afrika. De man die de dictator wegjaagt, is er later zelf een.

De problemen beheersbaar maken bestaat niet uit. Weg, weg, weg, maar uit, kom, met zijn allen om de tafel, praten, elkaar leren kennen en begrijpen en andermans gewoonten leren accepteren.

Denk hier maar eens goed over na en kom dan met commentaar.

column Jan Lohmeijer